مشخصات فردی، فعالیتها و آثار
احمد بهمنیار در ربیع الاول سال 1262 در کرمان به دنیا آمد.تحصیلات مقدماتی را نزد پدر که مردی فاضل و دانشمند بود فراگرفت. از آغاز جوانی به تدریس و ادارۀ مدرسه در کرمان و بم پرداخت. در سال 1315 به دریافت درجۀ دکتری نایل آمد به استادی زبان و ادبیات عربی دانشگاه تهران تعیین شد و در 1321 عضو پیوستۀ فرهنگستان ایران گردید. در 1319 و 1320 در تألیف و تدوین جلد اول لغتنامه همکاری نمود و لغات تفسیرابوالفتوح را استخراج کرد. بهمنیار از پایه گذاران نثر تحقیقی و دانشگاهی بود. نثر او ضمن پیراستگی در لفظ و معنی از پیچش و تعقید به دور بود و علامه قزوینی او را در سهل و ممتنع نوشتن سعدی زمان خویش می دانست . از مرحوم بهمنیار علاوه بر کار تألیف وتدریس روزنامه نگار و شاعر بود و سمت های مختلفی را در دولت برعهده داشت.
برخی از آثار و تألیفات ایشان:
داستان نامۀ بهمنیاری، تصحیح اسرارالتوحید (فی مقامات الشیخ ابی سعید) (1313)، التوسل الی الترسل (1315)، تاریخ بیهق (1317)؛ الابنیه عن حقایق الادویه و مقالات بسیار در مطبوعات، و چند اثر چاپ شده و چاپ نشدۀ دیگر از جمله دیوان اشعار (مشتمل بر قصیده ومثنوی و غزل و قطعه و مسمّط؛ حدود 1500 بیت).
روز شمار زندگی